Blog

Bord, krijtjes en geluk

door Resy Oonk op 6 juni 2018

Ik wilde op mijn zesde al voor de klas. Met mijn eigen bord en krijtjes. Door SocialBieb ben ik nu dan eindelijk een soort van juf. Dit blog is een reisje door de jaren.

Toen ik zes was, wist ik het. Mijn liefste juf van de eerste klas was mijn grote voorbeeld. Later, als ik groot was, wilde ik juf worden. Op de lagere school. Met mijn eigen bord, krijtjes en hele lieve kinderen in de klas. Toen ik twaalf was, wist ik het. Mijn fijnste mentor was mijn nieuwe idool. Ik wilde later leraar worden. Met mijn eigen bord, krijtjes en hele lieve pubers in de klas. Op mijn 16de wist ik het nog steeds. Ik was fan van mijn beste geschiedenisleraar ooit en wilde leraar geschiedenis worden, compleet met bord, krijtjes, lieve pubers. En wat zou ik die lieve jongelui verhalen gaan vertellen. Wat zou ik ze gaan boeien en vol beleving meenemen naar vroegere tijdperken.
Op mijn 17e, bijna mijn VWO achter de rug, sloeg de twijfel toe. In de jaren tachtig was de werkloosheid in het onderwijs enorm hoog. Een HBO- of WO-studie in de richting van onderwijs of bijvoorbeeld vakken als geschiedenis of aardrijkskunde, leverde slechts sporadisch een baan op. Vele studenten kwamen na de studie in de WW. En toen heb ik een rigoureuze andere keuze gemaakt. Lezen was een grote hobby van mij, dus misschien was het iets om in een bieb te gaan werken. De open dag in Deventer was best gezellig, het zag er relaxt uit en ik schreef me in. En dat alles binnen een week.

Drie jaar later mocht ik me bibliothecaris noemen. Een eretitel. De toevalligheid deed zich voor dat ze in mijn mooie woonplaats op zoek waren naar een bibliothecaris, met speciale aandacht voor de jeugd. Een kolfje naar mijn hand. Mijn liefde voor het onderwijs en mijn vrijwilligerswerk voor jeugdvolleyballers hielpen me aan de baan. En ik mocht vanaf de bodem opbouwen. Contacten leggen met scholen, programma’s schrijven en vooral veel kinderen ontvangen in de bieb. Groepsbezoeken waren de krenten in de pap, maar de woensdagmiddagen met een uitpuilende jeugdbibliotheek waren ook fantastisch. Leespromotie was echt mijn ding, wat werd ik blij van het helpen van kinderen die lezen maar niks vonden. Maar toch was ik geen onderwijzer.

Toen de basisbibliotheekvorming op gang kwam en ik me op een kruispunt van mijn levensweg bevond, bracht een loopbaantraject nieuw licht. Ik wilde nog steeds het onderwijs in. Maar met jonge kinderen beginnen aan een studie was niet echt een optie. Het loopbaantraject bracht me op een ander spoor. ‘Je vindt het heerlijk om met hart en ziel een verhaal te vertellen en met anderen kennis te delen. Is public relations niet iets voor jou?’ In het selectieproces naar die functie in mijn basisbibliotheek ben ik maar begonnen met een PR-campagne voor mezelf en zo mocht ik een carrièreswitch maken.

Maar wat bleef het onderwijs kriebelen. Het werd soms irritante jeuk. Ik miste de kinderen, het bedenken van strategieën om kennis zo aantrekkelijk mogelijk te delen en kinderen leesplezier bij te brengen. Maar mijn nieuwe functie bood gelukkig genoeg nieuwe uitdagingen.

Zo nu en dan gaf ik intern trainingen. Dan bloeide ik helemaal op. Ik kon er dagen van nagenieten als ik mijn collega’s had bijgeschoold. Ik werd lid van het Landelijk Social Media Team en ook daar kon ik zo nu en dan mijn teamgenoten bijscholen en buitenstaanders vertellen over onze werkzaamheden. En toen kwam de vraag van SocialBieb: ‘Zie je het zitten om collega’s in den lande verder te helpen op het gebied van contentcreatie?’ Ik hoefde slechts enkele seconden na te denken. Natuurlijk! Want wat is er fijner dan kennis delen over dat waar je enthousiast over bent.

En daar ging ik. Naar een soort van klaslokaal. Met een soort van digibord en geen krijtjes, maar een powerpoint. En wat had ik lieve collega’s uit het hele land in mijn klasjes. Dank voor jullie inbreng en enthousiasme. Dank voor het feit dat ik me even onderwijzer mocht voelen. Ik hoop dat jullie met mijn gedeelde kennis aan de slag kunnen.

1 reactie

Profielfoto
Stien Pothof - Oolthuis op schreef:

En zo kwam het allemaal goed. Leuk geschreven Resy.
Maar dat je een schrijftalent bent dat is inmiddels al jaren bekend. Wat heerlijk dat je binnen je beroep toch aan meerdere aspecten van je kwaliteiten toe mag komen. En..jij doet dat alles ook met verve.
Lekker doorgaan met de fijne dingen die op jouw oad komen.

Beantwoord

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Laatste blogs

Bekijk alle blogs (10)
Contact